MattievanderWorm

Steevast hetzelfde 'ritueel': Auto rijdt voor de poort. Poort gaat open. Auto rijdt de hoek om en is uit het zicht. Dan even niets. Deur rechts in de gang gaat open. Kalende man, witte jas, loopt de gang door naar links. Daarna loop de man met de witte jas, gevolgt door twee of drie mannen in zwart kostuum, weer terug de gang in. Halverwegen blijven ze staan. Altijd.
Ze lijken een levendige conversatie te hebben. Soms liggen ze dubbel van het lachen.
Dan verdwijnt het gezelschap achter de deur.
Opnieuw niets.
Het wachten begint. Na ongeveer 10 minuten komen de mannen weer tevoorschijn. Duwen een brancard met iets waar een wit laken overheen ligt voor zich uit. Soms is dat iets groter en boller dan andere keren. Heel af en toe is dat iets als een kind zo klein. Toen het vastleggen van deze terugkerende gebeurtenis een obsessie was geworden ben ik gestopt met registreren. Het boek 'Still-events' bestaat uit zwart/wit negatieven en zwart/wit contactafdrukken van foto's die ik gedurende een periode van 42 dagen rond 10:30 met behulp van een telelens vanuit mijn atelierraam genomen heb. Rond dat tijdstip worden de in het ziekenhuis overleden lichamen door begrafenisonderne-mers opgehaald. Gemiddeld 3 per dag. Op maandagen na het weekend zijn het er meer.
Als het negatiefvel omgeslagen wordt bedekt het negatief de contactafdruk waardoor het beeld aan het oog onttrokken wordt.
Back